Kabeldikte Calculator

Twee factoren bepalen de minimale kabeldikte: het spanningsverlies over de kabellengte en de stroombelasting (hoeveel stroom de kabel veilig kan verdragen). Voor het spanningsverlies geldt: doorsnede (mm²) = (factor × kabellengte × stroom) ÷ (geleidbaarheid van koper × toegestaan spanningsverlies in volt). De factor is 2 bij eenfase (230V, heen en terug) en √3 bij driefase (400V). Je neemt altijd de grootste van beide minimale doorsnedes en rondt af naar de eerstvolgende standaardmaat.

Een veelgebruikte richtlijn (vergelijkbaar met NEN 1010) is een maximaal spanningsverlies van 3% voor verlichtingsgroepen en 5% voor overige groepen (stopcontacten, apparaten), gemeten van de meterkast tot het verste punt van de groep. Bij een spanning van 230V komt 3% neer op ongeveer 6,9V.

Veelgebruikte maten in woninginstallaties: 1,5 mm² voor verlichtingsgroepen (groep van 10A), 2,5 mm² voor stopcontactgroepen (groep van 16A), 4 mm² voor zware apparaten zoals een (combi)oven, 6 mm² voor bijvoorbeeld een kookplaat of warmtepomp, en 10 mm² of dikker voor de hoofdaansluiting, een laadpaal of een grote groepenkast.

Nee. Deze calculator geeft een indicatieve schatting op basis van spanningsverlies en een vereenvoudigde tabel voor stroombelasting van kopergeleiders. De werkelijke benodigde kabeldikte hangt ook af van de installatiemethode, omgevingstemperatuur, het samen bundelen met andere kabels en de exacte eisen uit NEN 1010. Laat elektrawerkzaamheden altijd controleren of uitvoeren door een erkend installateur.